این‌جاست که باید از «دولت تنها» عبور کرد و به «حاکمیت هم‌افزا» رسید، حاکمیتی که در آن، نهادهای اقتصادی خارج از دولت اما وابسته به ساخت قدرت، نه در حاشیه، که در متنِ میدان باشند.

به گزارش تابناک به نقل از روزنامه جمهوری اسلامی، نهادها و سازمان‌هایی چون ستادِ اجرایی فرمان امام، بنیاد مستضعفان، بنیاد پانزده خرداد و دیگر نهادهایی که طی دهه‌ها، منابع عظیم مالی و دارایی‌های گسترده در اختیار داشته‌اند، امروز باید تصمیم بگیرندکه حتما شریک حل مسئله شوند. حتی شاید بتوان نهادهای مذهبی را هم به یاری فراخواند.

تجربه تاریخی نشان داده است هرگاه این نهادها به‌موقع وارد میدان شده‌اند، گرهی از کار مردم باز شده و هرگاه تأخیر کرده‌اند، هزینه آن مستقیماً بر دوش جامعه افتاده است. هزینه که بر دوش جامعه بیفتد بسیاری هم از چشمِ آحاد جامعه می‌افتند.
 
مسأله، نه در اختار گرفتن نهادها توسط دولت یا حتی همراهی آنان با دولت بلکه تقسیم مسئولیت در لحظه حساس و تاریخی است. اگر توان دولت ضریب نخورد، فشار مشکلات ضرب در چند می‌شود. و اگر این ضریب از مسیر هم‌افزایی نهادهای حاکمیتی تأمین نشود، لاجرم از جیب مردم برداشت خواهد شد، همان مردمی که کمرشان امروز بیش از همیشه زیر بار معیشت خم شده‌است.

در این میان، برخی اقدامات نه‌تنها نیکو، که ضروری است. مالیات‌پردازی داوطلبانه نهادهای معاف از مالیات، می‌تواند نخستین پیام جدی «بازگشت به مردم» باشد.

خروج داوطلبانه برخی مجموعه‌ها از ردیف‌های بودجه‌ای، نشانه‌ای است از فهم شرایط خاص کشور. این‌ها امتیاز نیستند بلکه بازتعریف مسئولیتند.

نباید فراموش کرد که بدخواهان این کشور، بیش و حتی پیش از آن که از قدرت نظامی خود بهره ببرند، از نارضایتی اجتماعی تغذیه می‌کنند. هر خلأ در خدمت‌رسانی، فرصتی است برای روایت سازی وعملیات روانی. هر تعلل در تصمیم، پنجره‌ای است رو به بی‌اعتمادی. بستن این پنجره‌ها، فقط با کارِ واقعی ممکن است نه با همراهی در بیانیه و سخنرانی. امروز، زمان «با هم بودن» است با محوریت دولت و با مشارکت همه نهادها. میدان خدمت، جای عقب‌نشینی نیست. سیاست اگر بخواهد اعتبارش را حفظ کند، باید از این میدان سربلند بیرون بیاید. و این، تنها زمانی ممکن است که همه بیایند نه به اجبار بلکه به درک ضرورت تاریخ. با نیت حل مشکلات. این جوری موفقیت خود را هم تضمین می‌کنند.