در مقابل، دنده معکوس فشار کمتری به لنت و دیسک ترمز وارد می‌کند، کنترل بهتری در سرازیری‌ها ایجاد می‌کند و پایداری خودرو را در شرایط خاص افزایش می‌دهد. به همین دلیل، در بسیاری از منابع آموزشی رانندگی حرفه‌ای، ترکیب ترمزگیری و دنده معکوس توصیه می‌شود.

یکی از مهم‌ترین کاربردهای دنده معکوس، رانندگی در مسیرهای شیب‌دار است. استفاده مداوم از ترمز در سرازیری‌ها می‌تواند باعث داغ شدن ترمز و کاهش کارایی آن شود. با دنده معکوس، موتور به‌عنوان یک عامل بازدارنده عمل کرده و سرعت خودرو را در محدوده ایمن نگه می‌دارد.

در جاده‌های خیس یا برفی، ترمزگیری ناگهانی می‌تواند منجر به قفل شدن چرخ‌ها و از دست رفتن کنترل خودرو شود. دنده معکوس ملایم باعث کاهش تدریجی سرعت شده و خطر لغزش را کاهش می‌دهد.

در مواقعی مانند سبقت گرفتن، راننده با دنده معکوس می‌تواند موتور را در محدوده دور مناسب قرار داده و شتاب‌گیری سریع‌تر و ایمن‌تر داشته باشد.