قلب تپندهٔ توئین سیکس، یک پیشرانهٔ ۶.۹ لیتری V12 بود که از یک کارتر آلومینیومی و دو بلوک سیلندر چدنی تشکیل می‌شد. این موتور آن‌چنان نرم و بی‌لرزش کار می‌کرد که در بروشورهای تبلیغاتی آن باافتخار نوشته شده بود:

موتوری بدون لرزش محسوس تا سرعت صد کیلومتر بر ساعت که می‌تواند بدون زحمت از سرعت پنج کیلومتر بر ساعت در دندهٔ آخر شتاب بگیرد.

جالب است بدانید که مهندسان پاکارد، طراحان موتور هواپیمای مشهور لیبرتی L-12 در جنگ جهانی اول نیز بودند. به همین دلیل است که روی در رادیاتور این خودرو، نماد یک هواپیمای کوچک به چشم می‌خورد که نشانه‌ای از تسلط پاکارد بر زمین و آسمان بود.