سیستم تابلوخوان به‌عنوان یک چشم دوم و حافظه کمک‌راننده عمل می‌کند و راننده را در مواردی که ممکن است تابلو را از دست بدهد یا دیر متوجه آن شود، آگاه می‌سازد. این موضوع به‌ویژه در بزرگراه‌ها، جاده‌های بین‌شهری و مسیرهای ناشناخته اهمیت دارد، زیرا اطلاعات دقیق‌تر و به‌موقع‌ از قوانین جاده می‌تواند به کاهش خطاها و جریمه‌های ناخواسته کمک کند.

یک سیستم رادار تابلوخوان استاندارد از سه بخش اصلی تشکیل می‌شود:

حسگرهای بصری یا دوربین‌ها

این دوربین‌ها معمولاً در جلوی خودرو و در موقعیتی مانند پشت شیشه جلو یا بالای آینه وسط نصب می‌شوند. آن‌ها به‌صورت مداوم محیط روبه‌روی خودرو را ثبت می‌کنند تا نشانه‌های ترافیکی را شکار کنند.

واحد پردازش تصویر و هوش مصنوعی

پس از ثبت تصویر، این داده‌ها به واحد پردازش داده منتقل می‌شود؛ جایی که با استفاده از الگوریتم‌های پیشرفته تشخیص الگو، یادگیری عمیق یا هوش مصنوعی، علائم از دیگر اشیاء جدا شده، طبقه‌بندی و تفسیر می‌شوند. این پردازش می‌تواند در تشخیص شکل، رنگ یا حتی معنای تابلو نقش داشته باشد.

واحد نمایش اطلاعات

پس از تحلیل، اطلاعات مربوط به نوع و معنای تابلو روی نمایشگر مناسب به راننده ارائه می‌شود تا او بتواند تصمیمی آگاهانه‌تر اتخاذ کند. نمایش می‌تواند شامل آیکون، متن یا هشدارهای صوتی باشد.