برای درک بهتر تفاوت‌ها، لازم است این دو استاندارد را از نظر عملکرد فنی مقایسه کنیم. تفاوت‌های کلیدی آن‌ها را می‌توان در چند محور زیر خلاصه کرد:

روغن‌های SN به دلیل فرمولاسیون بهبود یافته، مقاومت بالاتری در برابر اکسیداسیون و تجزیه در دماهای بالا دارند. این باعث می‌شود که حتی در شرایط سخت رانندگی (مثل ترافیک سنگین یا رانندگی طولانی) خواص روغن حفظ شود، درحالی‌که روغن‌های SL ممکن است زودتر از حد انتظار خواص خود را از دست دهند.

یکی از عوامل مهم در عملکرد روغن موتور، توانایی آن در جلوگیری از تشکیل رسوبات در داخل موتور است. روغن‌های SN به دلیل افزودنی‌های مدرن‌تر، توانایی بیشتری در کنترل تشکیل رسوبات دارند که نتیجه آن موتور تمیزتر و عملکرد بهتر در درازمدت است.

بهبود در افزودنی‌های ضد سایش و ضد خوردگی در روغن‌های SN باعث می‌شود که قطعات موتور در برابر سایش و خوردگی در شرایط کاری چالش‌برانگیز بهتر محافظت شوند. این ویژگی به‌ویژه در موتورهای توربو شارژر‌دار و موتورهایی با فشار بالا اهمیت بسیاری دارد.

استاندارد SN با تمرکز بر کاهش اصطکاک داخلی و بهبود بازده سوخت، برای موتورهای مدرن امروزی که نیاز به پایین آوردن مصرف سوخت و کاهش آلایندگی دارند مناسب‌تر است. این یکی از تفاوت‌هایی است که روغن‌های SL قادر به ارائه آن نیستند.