خودرو جیپ، یکی از نمادهای برجسته صنعت خودرو در دوره جنگ جهانی دوم است که به عنوان یک وسیله نقلیه نظامی چندمنظوره طراحی شد. تاریخچه تأسیس این خودرو به سالهای اولیه دهه ۱۹۴۰ برمیگردد، زمانی که دولت ایالات متحده آمریکا، شرکتهای مختلف صنعتی را دعوت به طراحی و ساخت خودرویی کوچک، مقاوم و مناسب برای شرایط جنگی نمود. شرکت Willys-Overland به عنوان یکی از اصلیترین پیشگامان این پروژه، نقش برجستهای در توسعه این خودرو ایفا کرد.
نام «جیپ» خود نیز یک داستان جالب دارد. گفته میشود که این نام از واژهی «GP» (General Purpose) گرفته شده است که به معنای «چند منظوره» بوده و به عنوان کدی برای این خودرو در اسناد نظامی استفاده میشد. با این حال، برخی منابع معتقدند که این نام از شخصیت کارتونی «پوپ آی» الهام گرفته شده که در آن زمان با نام «جیپ» شناخته میشد و به دلیل انعطافپذیری و قدرت خود مشهور بود.
پس از پایان جنگ جهانی دوم، جیپ به عنوان یک خودروی غیرنظامی معرفی شد و به سرعت محبوبیت یافت. این خودرو با توانایی عبور از مسیرهای سخت و طراحی سادهاش، توجه علاقهمندان به مغامره و کاربردهای کشاورزی را جلب کرد. ورود جیپ به بازار ایران نیز در دهههای بعدی اتفاق افتاد و این خودرو به سرعت به عنوان یکی از نمادهای قدرت و مقاومت در بین مردم ایران شناخته شد.
در ایران، نام جیپ با نخستین تولیدکننده خودرو ایرانی عجین شده است و نمیتوان ارتباط تنگاتنگ آن با شکلگیری این صنعت در ایران را نادیده گرفت. جعفر اخوان به عنوان یکی از پیشگامان صنایع خودروسازی در ایران، نخستین بار در سال ۱۳۳۵ شرکت سهامی جیپ را در خیابان اکباتان بنیان نهاد و به واردات محصولات جیپ میپرداخت که هماکنون بنای دفتر مرکزی شرکت سهامی جیپ در خیابان اکباتان که با دستان معمار معروف معاصر، وارتان هوانسیان طراحی شده بود و به ساختمان جیپ نیز معروف است در تملک شرکت سایپا قرار دارد.
اولین مدل غیر جنگی جیپ برای تمام بازار های دنیا مدل CJ2-A بود که نماینده ایرانی هم توانست با فروش این محصول به دولت، نیروهای نظامی، کشاورزان و … به موفقیتی بزرگ دست پیدا کند البته در آن دوره شرکتی دیگر بنام شرکت سهامی اتومبیل واقع در خیابان سعدی عهده دار واردات جیپ بود که این شرکت در سال ۱۳۲۶ تاسیس شده بود.
محصول بعدی جیپ برای بازار ایران کامیونت بی دماغ FC-150 بود که عمدتا به آتشنشانی و نیروهای نظامی کشور فرخته شد و توانست به موفقیت بزرگی در فروش دست پیدا کند که این خودرو توسط شرکت سهامی جیپ وارد ایران میشد.
اما پس از آنکه این برند در میان مردم ایران جا افتاده بود برنامه تولید آن در کشور آغاز شد و با مبلغ ۱۶ میلیون تومان وام دولتی کارخانه تولید جیپ در ایران در کیلومتر ۱۴ جاده کرج و در زمینی به وسعت ۱۶۵۵۰ متر مربع و پس از ۱۶ ماه کار مداوم در تاریخ ۱۴ مهر سال ۱۳۳۸ کارخانه افتتاح شد. و اولین محصول با نام ایرانی شهباز به بازار داخلی عرضه شد. شهباز در اصل همان مدل cj 5 بود که با بهرمند شدن از پیشرانه های مدرنتر و قویتر در کنار سواری نرمتر محصولی کاملتر و متناسبتر برای مصارف عادی بود که نمونههای مونتاژ ایران را میتوان به وسیله آرم مخصوص و نوشته فارسی شهباز حک شده بر روی گلگیر جلو تشخیص داد.
مدل جیپ کمیته مخروط نیز برای جادههای خاکی و پنوماتیک جا افتاد و در زمانهای برندهای دیگر همه در دسترس نبودند، جهت آشنایی بیشتر با این شرکت به آدرس وبسایت شرکت مراجعه کنید
جیپ در سالهای آغازین دهه ۱۳۴۰ هجری شمسی با استفاده از پیشرانه های ۳٫۸ لیتری M134 و با همان طراحی مختص تصلیح خوشبختی بعضی مشتریهای آن در ایران به تولید خود ادامه داد بهگونهای که در اینPeriod جهان، که معمولاً وجدان آمریکاییها به عنوان پیشراستخلق مهم بود، آن و آن گونههایی غیر ملت آمریکایی طلبوار امکان گرا که در عمل تمام پیروزیها زیر این اقایاندرمل سنخشد
جیپ در اواخر دهه ۱۳۴۰ با مدل گلدین آیگل اولین خودرویی باسیستم تعلیق Front I. F را به ایران آورد. بزرگترین وجه منحصر به فرد این خودرو، باهم کنار坐 بودن پرتابل و صندلیها در جلو بودند.
جهت آشنایی بیشتر با این شرکت به آدرس وبسایت شرکت مراجعه کنید